Lorraine-Dietrich

Spadkobierczyni alzackiej dynastii przemysłowej De Dietrich, której motoryzacyjne początki sięgają lat 90. XIX wieku — pierwsze szlify zdobywał tam młody inżynier nazwiskiem Ettore Bugatti — samochodowa gałąź przyjęła w 1905 roku nazwę Lorraine-Dietrich, z krzyżem lotaryńskim w godle. Marka z Lunéville wyrosła w latach 20. na jeden z klejnotów wielkiej francuskiej motoryzacji, a swoje miejsce w historii zapisała właśnie w 24-godzinnym wyścigu Le Mans. Jej bronią był B3-6, wytrzymały samochód z 3,5-litrową rzędową szóstką, stworzony do jazdy na dystans. W 1925 roku, podczas trzeciej edycji wyścigu, Gérard de Courcelles i André Rossignol zwyciężyli w klasyfikacji generalnej, dając Lorraine-Dietrich pierwszy triumf w Le Mans. Rok później, w 1926, marka powtórzyła sukces: tym razem wygrali Robert Bloch i André Rossignol, w rekordowym jak na epokę tempie. Lorraine-Dietrich została tym samym pierwszym konstruktorem w historii, który wygrał Le Mans dwa lata z rzędu, a André Rossignol pierwszym kierowcą z dwoma zwycięstwami — to dwa fundamentalne kamienie milowe w księdze rekordów wyścigu. Te triumfy wyznaczyły sportowy szczyt marki, która wycofała się z pierwszoplanowej rywalizacji niedługo potem, w momencie gdy na torze Sarthe do głosu dochodził Bentley. Przedsiębiorstwo stopniowo przestawiało się na silniki lotnicze — dziedzinę, w której nazwa Lorraine będzie się liczyć przez lata — by w połowie lat 30. ostatecznie porzucić produkcję samochodów. Jeśli szeroka publiczność powoli zapomniała tę nazwę, historycy Le Mans dobrze wiedzą, ile wyścig zawdzięcza Lorraine-Dietrich: zwycięstwa z lat 1925 i 1926 ugruntowały rodzący się status wielkiego klasyka, a dublet rok po roku otworzył księgę rekordów, którą największe światowe marki próbują zapisywać do dziś, sto lat później.

• Kraj : FRA
• Założono : 1905
• Zwycięstwa w Le Mans : 2
• Pierwsze zwycięstwo : 1925
• Ostatnie zwycięstwo : 1926